Facebooktwitterlinkedin

Heeft u het observatie-gen?

‘Ben je bereid om in de spiegel te kijken?’

We zien de dynamiek en impact van ontwikkelingen enorm toenemen in de wereld om ons heen,  in positieve en negatieve zin. Het is helemaal niet gek dat toezichthouders bewust of onbewust tegen hun grenzen aanlopen.

Het is echter wel voor iedere toezichthouder belangrijk om in te zien wanneer zijn gedrag een kracht of een zwakte is voor het behalen van de  ambities en doelen van de organisatie. Immers, goed toezichthouden  begint bij u zelf . Onze drijfveer is om toezichthouders door zelfinzicht en kennis krachtiger te maken. De uitdaging is dus om te zorgen voor een eigentijdse, innovatieve en waarde(n)gedreven manier van toezichthouden. Zodanig dat de continuïteit van de organisatie gewaarborgd blijft, met al haar belangen en stakeholders. Juist in deze heftige tijden….

We weten uit ervaring dat toezichthouden eenzaam en moeilijk kan zijn. En dat reflectie nodig is om bewust te worden van blinde vlekken.
Een mooi beeld hierbij is de dodehoekspiegel, de spiegel die de plekken laat zien die je makkelijk over het hoofd ziet;

dodehoek

Ook bij toezichthouden kan dat het geval zijn. Dat je met je neus boven op de informatie zit en toch de clou mist. Daar heeft u geen last van? Kijk eens naar deze video en test hoe het met uw aandacht is gesteld;

whodunnit

Schokkend nietwaar? Het gebeurt vóór je neus en toch zie je het niet.
Misschien is dat wel het DNA-gen waar wij op zoek naar zijn;
het Observatie-gen.
Horen wat er niet gezegd wordt. Zien wat er niet getoond wordt.

Om vervolgens de juiste vragen te stellen én door te blijven vragen.
Dát is, volgens mij, de sleutel tot goed toezicht houden.
Het vraagt om Moed/Lef-genen want het is niet makkelijk om door te zetten, door te vragen.
Zeker als de bestuurder ook niet alles precies kan overzien maar wel door wil gaan.  Of als je mede-toezichthouders doorvragen niet gewend zijn of zelfs niet nodig vinden. Dat roept weerstand op. Kan je daar mee om gaan als toezichthouder? Zoals een reactie luidde op de vorige blog; ‘toezicht mag best een beetje pijn doen’.

Goed Toezicht houden begint dus bij u zelf.
Met de wetenschap dat je eigen observatie en die van de bestuurder ook onderhevig zijn aan blinde vlekken. Als je je dat realiseert en als je je daar naar gedraagt, raak je minder kwetsbaar en word je krachtiger als toezichthouder.

Ik ben benieuwd of jullie dit herkennen?
En welke woorden en beelden volgens jullie kenmerkend zijn voor het gedrag van de nieuwe toezichthouder?
Wat zien jullie zelf in de spiegel?

Hanske Plenge
juni 2013

 

Facebooktwitterlinkedin